Zwykle z medytacją kojarzą nam się raczej mnisi i inni ludzie z bajek i opowiadań. Głównie oczywiście dotyczy to także Arabów i ogólnie całą wschodnią kulturę. Czy jednak medytacja nie przyjmuje się powoli także do Europy? Czy nie ma szans na odniesienie sukcesu? Dzisiaj zajmiemy się właśnie taką oto rozkminką.
Po pierwsze i najwazniejsze. Medytujący nie unosi się nad ziemią. Może wyda się to wam śmieszne, ale medytacja naprawdę wielu osobom kojarzy się także z równoczesną lewitacją. No co na to poradzić kiedy panuje właśnie taka typowa mentalność europejczyków? O ile wielu ludzi z Azji zna kulturę europejską, o tyle my nie wiemy prawie nic o innych kulturach, prócz tego co ogląda się w bajkach dla dzieci. I tak pojawiają się Alladyny i tym podobne mity.
Medytacja w rzeczywistości jest formą odpoczynku polegającą na rozmyślaniu. I jest to forma bardziej popularna niż myślisz, ba nawet często się do niej stosujesz i medytujesz, a nawet o tym nie wiesz. Nigdy nie leżałeś przykładowo na łóżku, gapiłeś sie w sufit i rozmyslałeś o najróżniejszych sprawach? To właśnie jest medytacja. Ma ona pozytywny wpływ na nasze ciało i ducha, o ile tematem medytacji są tematy pozytywne. Jesli bez przerwy rozmyślamy o pesmistycznych historiach to niestety czeka nas nieciekawa perspektywa stresu a nawet depresji. Warto więc czasem po prostu przystopować, a wszystko na pewno będzie dobrze. Medytować można i owszem, ale najlepiej zająć się przy tym pozytywnymi stronami medalu. W końcu nie ma życia w którym nie ma żadnych dobrych wydarzeń.
